1. І ўвайшоў зноў у сынагогу; там быў чалавек з высахлаю рукою.
  2. І сачылі за Ім, ці не ацаліць яго ў суботу, каб зьвінаваціць Яго.
  3. А Ён кажа чалавеку з сухою рукою: стань пасярэдзіне.
  4. А ім кажа: ці належыць у суботу дабро чыніць, альбо зло чыніць? душу ўратаваць, альбо загубіць? Але яны маўчалі.
  5. І з гневам на іх паглядзеўшы, смуткуючы па ачарсьцьвеньні сэрцаў іхніх, кажа таму чалавеку: працягні руку тваю. Той працягнуў, і стала рука ягоная здаровая, як другая.
  6. Фарысэі, выйшаўшы, адразу зладзілі зь ірадыянамі нараду супраць Яго, як бы загубіць Яго.
  7. Але Ісус з вучнямі Сваімі адышоў да мора, і за Ім пайшло мноства людзей з Галілеі, Юдэі,
  8. Ерусаліма, Ідума і з-за Ярдана. І з навакольляў Тыра і Сідона, пачуўшы, што Ён рабіў, ішлі да Яго ў вялікім мностве.
  9. І сказаў вучням Сваім, каб напагатове была Яму лодка, з прычыны шматлюдзтва, каб ня ціснулі на Яго.
  10. Бо многіх Ён ацаліў, так што тыя, хто быў хворы, кідаліся да Яго, каб дакрануцца да Яго.
  11. І духі нячыстыя, калі бачылі Яго, падалі перад Ім і крычалі: Ты — Сын Божы.
  12. Але Ён строга выгаворваў ім, каб не адкрывалі Яго.
  13. Потым узышоў на гару і паклікаў да Сябе, каго Сам хацеў; і пайшлі да Яго.
  14. І паставіў дванаццацёх, каб зь Ім былі і каб пасылаць іх зьвеставаць,
  15. і каб мелі яны ўладу ацаляць ад хваробаў і выганяць дэманаў:
  16. паставіў Сымона, даўшы яму імя Пётр;
  17. Якава Зевядзеевага і Яна, брата Якаўлевага, даўшы ім імёны Воанергес, гэта азначае, «сыны громавыя»;
  18. Андрэя, Піліпа, Барталамея, Мацьвея, Тамаша, Якава Алфеевага, Тадэя, Сымона Кананіта
  19. і Юду Іскарыёцкага, які і выдаў Яго.
  20. Прыходзяць у дом; і зноў зьбіраецца люд, так што яны не маглі нават хлеба паесьці.
  21. І пачуўшы, блізкія Ягоныя пайшлі забраць Яго, бо казалі, што Ён не ў сабе.
  22. А кніжнікі, якія прыйшлі зь Ерусаліма, казалі, што Ён мае ў Сабе Вэльзэвула і што выганяе дэманаў сілаю дэманскага князя.
  23. І паклікаўшы іх, казаў ім прытчамі: як можа сатана выганяць сатану?
  24. Калі царства разьдзеліцца самое ў сабе, ня можа ўстояць царства тое;
  25. і калі дом разьдзеліцца сам у сабе, ня можа ўстояць дом той;
  26. і калі сатана паўстаў на самога сябе і разьдзяліўся, ня можа ўстояць, а настаў канец ягоны.
  27. Ніхто, увайшоўшы ў дом дужага, ня можа зрабаваць рэчаў ягоных, калі сьпярша ня зьвяжа дужага, — і тады зрабуе дом ягоны.
  28. Праўду кажу вам: дараваныя будуць сынам чалавечым усе грахі і блюзьнерствы, якімі б ні блюзьнерылі;
  29. але хто будзе блюзьнерыць на Духа Сьвятога, таму ня будзе дараваньня вавекі, а падлягае ён вечнай асудзе.
  30. Гэта сказаў Ён, бо казалі: у Ім нячысты дух.
  31. І прыйшлі Маці і браты Ягоныя і, стоячы звонку, паслалі да Яго паклікаць Яго.
  32. Каля Яго сядзеў люд. І сказалі Яму: вось, Маці Твая і браты Твае і сёстры Твае, вонкі, пытаюцца Цябе.
  33. І адказаў ім: хто Маці Мая і браты Мае?
  34. І азірнуўшы тых, што сядзелі вакол Яго, кажа: вось маці Мая і браты Мае;
  35. бо, хто будзе выконваць волю Божую, той Мне брат і сястра і маці.

Постоянная ссылка на эту страницу old.bibleonline.ru/bible/bel/41/03/.

Выбор перевода и языка



© Библия Онлайн, 2003-2024
Перейти на новую версию сайта.